Polski

Historia Sinn Féin

Polityczne korzenie współczesnych Irlandzkich Republikanów sięgają aż do lat 1790 kiedy to miał miejsce ruch
Zjednoczonych Irlandczyków (United Irishmen). Czerpali oni inspiracje z Francuskiej Rewolucji i walczyli o przerwanie
politycznej koneksji pomiędzy Irlandią a Koroną Brytyjską, wierząc, że tylko niepodległa Irlandia może zapewnić
równość oraz dobrobyt dla ludu Irlandii.

Większość postaci przewodnich w United Irishmen było prezbiterianami i protestantami a kluczową częścią ich
programu było zjednoczenie w imię wolności wszystkich religii pomiędzy ludnością Irlandii. Powstanie to zostało
gwałtownie stłumione w 1798, lecz ich idee wciąż pozostały inspiracją dla Irlandzkich Nacjonalistów przez
ponad półtora wieku. Ich separatystyczny nurt umocnił się a następnie osłabł w dziewiętnastym wieku, ciesząc się
największa popularnością w okresie Ruchu Feniańskiego w Irlandii oraz Stanach Zjednoczonych na przełomie 1850-1860,
niestety pod koniec stulecia potrzeba całkowitego odseparowania praktycznie przestała istnieć.

Nazwa Sinn Féin (My sami) pierwszy raz pojawiła się we wczesnych latach 1900. Była to federacja klubów
nacjonalistów i ostatecznie wszyscy nacjonaliści z lewicy Irlandzkiego Parlamentu w Westminister stali się
popularni jako członkowie Sinn Féin. Prasa na ten czas nazwała powstanie z 1916 "Rebelią Sinn Féin".

Partia Sinn Féin, przeorganizowana w 1917 roku, opierała się na żądaniach stworzenia Irlandzkiej Republiki. W 1918
wygrała miażdżącą większością głosów wybory i utworzyła Dáil Eireann (Zgromadzenie Irlandii). W 1922 po
trzech latach walk partyzanckich dowodzonych przez podziemny rząd republikański, nastąpił rozłam partii jako
rezultat traktatu który podzielił Irlandię.

Poprzez lata 20-te, po niszczącej Wojnie Domowej, Sinn Féin kontynuowala działania jako partia republikanów.
Odejście jej lidera Éamonn de Valera i utworzenie przez niego Fianna Fail w 1926 oznaczało dla parti istnienie jako
mała frakcja abstencjonistów przez kolejne dwie dekady. Na przełomie lat 50 i 60-tych szczeście nie sprzyjało
partii, IRA prowadziła kampanię na granicy, podczas której nie osiągnięto dużych sukcesów wyborczych. W latach
60tych Sinn Féin zastosowało bardziej radykalne stanowisko odnośnie spraw socjalnych i ekonomicznych i starało się
pozyskać wyborców programem opartym nie tylko na separacji od Wielkiej Brytani. Różnica poglądów odnośnie Ruchu
Praw Cywilnych i wybuch konfilktu w sześciu hrabstwach doprowadziło ponownie do rozdziału w partii. Część Sinn Féin
będąca za porzuceniem żądań o wycofaniu się Brtyjczyków z Irlandii przekształciła się w znane dziś
Lewicę Demokratyczną (Democratic Left) i Partię Pracy (Workers Party).


Sinn Féin które wyłoniło się ponownie w 1970, popularnie nazywane "tymczasowym" Sinn Féin, przekształciło się
poprzez lata 70-te i 80-te w partię którą znamy dziś. Miał to być front oporu nacjonalistów z sześciu hrabstw,
którzy dostrzegli, że ich pokojowe żądania praw cywilnych spotkały się z przemocą w całym kraju.  W 1970 Sinn Féin
ponownie podjęło rolę wiodącego zwolennika wycofania sie Korony Brytyjskiej, 32 hrabstw w Irlandii oraz ulicznych
protestów.Pierwszy raz, kiedy to można było poczuć w pełni wyzwanie Sinn Féin jako siły politycznej i centralnego
członu walki republikanów, to wczesne lata 80te. Ponowne oszacowanie strategii i reorganizacja której wynikiem była
masowa kampania popierająca więźniów republikańskich w H-Block (więzienie znane też oficjalnie jako Her Majesty's
PrisonMaze) oraz Armagh, przed i po Strajku Głodowym z 1981 roku (kiedy to dziesięciu wieźniów zmarło), pozwoliło
Sinn Féin na ponowny powrót do życia politycznego.

Strategia Wyborcza

Pomimo wysiłków naszych przeciwników, Sinn Féin, przez ostatnie dwie dekady umocniło siłę wyborczą
zarówno na północy jak i południu. Rywalizowaliśmy w wyborach przez prawie wszystkie ostatnie 21 lat (oprócz dwóch)
co jest jedynym w swoim rodzaju rekordem pośród partii politycznych. Sinn Féin jest teraz największą partią
nacjonalistyczną w 6 hrabstwach i zaczyna piąć się wyżej w pozostałych 26.
Sinn Féin ma ponad 200 wybranych przedstawicieli na calej wyspie.
Wciąż kontynuowana kampania i ekspansja Sinn Féin ponownie potwierdza istnienie rosnącej populacji pragnących
wolności i działających w imię wolności.

Strategia Pokoju Sinn Féin

Zaangażowanie Sinn Féin w próby budowy procesów pokojowych ma swoje źródła w połowie lat 80-tych. To właśnie wtedy
Sinn Féin starało się włączyć do dialogu z jak najszerszym możliwym spektrum opinii z zamiarem osiągnięcia
zasłużonego i stabilnego pokoju w Irlandii. Początkowo starania te rozpoczęto wraz z SDLP (Socjaldemokratyczna
Partia Pracy) wraz z  jej liderem Johnem Hume. Następnie od 1991 do 1993 włączono rząd Brytyjski poprzez tajne
negocjacje z Martinem McGuiness z Sinn Féin, oraz rząd Irlandii i Irish America. To właśnie zasługą zaangażowania
SDLP, rządu dublińskiego oraz Irish America pojawiła się inicjatywa pokoju w Irlandii
31 sieprnia 1994 Irlandzka Armia Republikańska podjęła bezprecedensowy i odważny krok nazwany "całkowitym
zawieszeniem działań militarnych".Spowodowało to pojawienie się możliwości stworzenia nowej przyszłości opartej o
prawo i sprawiedliwość. Podpisanie Traktatu Wielkopiątkowego w 1998 oraz porozumienia ze św. Andrzeja w 2006,
doprowadziło do ustanowienia zespołów i komitetów wykonawczych w sześciu hrabstwach, w których Sinn Féin jest
największą partią nacjonalistyczną.